Anadolu Üniversitesi

Markom’un kurulmasından bir süre sonra, Fulmar zamanından tanıştığımız rahmetli Prof. Tahir Özgü aradı. Tahir hoca o dönem Anadolu Üniversitesi’nde Prof. Yılmaz Büyükerşen ile çalışıyordu. Bir ‘Metin Yazarlığı dersi açacağız asistan öğretim görevlilerine, bir gelsene konuşalım,’ dedi. Doğma büyüme soydan soptan Eskişehirli olduğum için Eskişehir denince akan sular durur zaten bende. Yılmaz hoca da benim liseden resim öğretmenim. Babamın da arkadaşı. Atladım gittim.

Tahir hocayla oturduk, planlar yaptık. Öğlen yemeğine çıktığımız kampüste yürürken birileriyle karşıdan gelen Yılmaz hocaya rastladık. Muhabbet sırasında Yılmaz hoca, her zamanki güleç haliyle ‘sıçtırmayın ulan, memlekete hizmet edin’ diye takıldı. Ders hazırlığından haberdardı tabii, olmaz mı. 

Başladık. Gece treniyle Haydarpaşa-Eskişehir yapıyorum. Sabaha karşı inip okulun misafirhanesine gidiyorum. Birkaç saat yatıp mütevazı kahvaltıdan sonra derse gidiyorum. O derste (seminer demek daha doğru belki) kimler yok ki. Ali Atıf Bir, Nezih Erdoğan (rahmetli babası benim liseden Biyoloji ve Jeoloji öğretmenimdi), İhsan Derman, Haydar Ergülen, rahmetli Rüveyde Akyürek, Hikmet Seçim aklıma gelenler.

Daha sonra ders lisans programına da kaydı. Türkçe kaynak olsun diye çevirdiğim ve  ders notu olarak kullandığım reklam yazıları, lisede İngilizce öğretmenim, ODTÜ’lü, ODTÜ’de işletme okumama yol açan Prof. Şan Öz-alp hocamın önayak olmasıyla -hatta başlıktaki ‘eklektik’ kelimesini öztürkçe ‘seçmeci’ ile bizzat değiştirdi- okulun matbaasında basıldı.

Anadolu Üniversitesi’ne gidip gelirken, çok önemli bir başka şey yaptım: İkna edip Eli Acıman, Nazar Büyüm, Ersin Salman’ı karayolundan Eskişehir’e götürüp samimi bir reklamcılık ve reklamcılık eğitimi panelinde konuşturdum. Çeşitli bölümü altında ek bilgi var.