Reklamcılar Derneği
Sektörün daha önceki meslek birliği olan Reklamcılığı Geliştirme Derneği, 12 Eylül 1980 darbesinde kapatıldı. Tekrar açılmasına izin verilmeyince, Eli Acıman’ın başını çektiği yeni bir dernek kurulması kaçınılmaz olmuştu.
1983’te bir yemekte buluşuldu. (Ortaköy Ziya’dakinde, Markom yeni kurulmuş, oğlum ondan bir hafta sonra doğmuştu, herkese puro ikram ettim.) Kurucular, Derneğin web sitesinde yazıyor. Çalışmalar başladığında ben henüz Birleşik Reklamcılar’dan ayrılmamıştım ve ortaklarımdan İzmir Tolga’nın kurucular arasında yer alması, ajansın temsili için yeterliydi.
Daha sonraki yıllarda -İzmir Tolga’nın başkanlığı dışında- bütün yönetim kurullarında Üye, Genel Sekreter, Başkan Yrd., Başkan görevleri yaptım.
Dernek önceleri Yıldız Posta Caddesi civarında bir apartman katında, daha sonra Etiler girişindeki bir villada çalıştı. Daha sonra Beyoğlu’nda bir binanın katlarında ofis, kitaplık, toplantı alanı vb. gibi olanaklara kavuştuysa da, gelinen bu güzel nokta ne yazık ki korunamadı. (Küçülme, gerileme nedenleri ciddi biçimde tartışılmalı aslında.)
Kristal Elma Ödülleri başlarken, manifestoyu hazırlamak için rahmetli Muammer Öztat ile bendeniz görevlendirildik, metni ben yazdım. Ana niyet ‘meslektaşların, birbirlerinin iyi işlerini takdir etmesi’ iken, yıllar içinde ‘yarışmaya’, sonuçları tartışmaya, itişmeye kakışmaya döndü.
Reklamcılık Vakfının kurulması çalışmaları benim başkanlık dönemimde başlamış rahmetli Hulki Aktunç’un döneminde tamamlanmıştır.
Reklamcılar Derneği’nin ilk amblem ve logosu budur. Wikipedia’da yazan ‘derneğin amblemini Bülent Erkmen tasarladı’ bilgisi, ilk logoyu unutmuş. Yani doğru değil.
Derneğin ilk ofisinde. YK toplantısı bitmiş, sohbet başlamış. Soldan Yüksel Dinçel, Muammer Öztat, Ersin Salman, ben, Eli Acıman, Bülent Güray.